Caje's Blog

เมื่อวันศุกร์ที่ 30 ตุลาคม ถึงวันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน ลาเรียนไปเข้าค่าย Young Webmaster Camp ที่ ม.บูรพามา

ค่ายนี้จะว่าเป็นค่ายอบรมสอนคนให้ทำเว็บเป็นก็ไม่ใช่ เป็นเหมือนค่ายรวมตัวคนทำเว็บเป็นอยู่แล้ว และอยากหาความรู้เพิ่มเติมจากมืออาชีพ หรือหาเพื่อนในวงการ เข้ามาทำเว็บจริงๆ จังๆ เต็มตัวมากกว่า ซึ่งกว่าจะผ่านเข้ามาได้นี่ก็มีการคัดเลือกกันหลายรอบ หลายวิธี เค้นเอาคนมีฝีมือกันเลยทีเดียว

>> เว็บ ywc เข้าไปหาข้อมูลเพิ่มเติมได้ <<

เราสมัครเข้าไปในสาขา web content จากทั้งหมดสี่สาขาได้แก่ design, programming, marketing & content

ที่ค่ายเขาจะจัดกลุ่มให้ กลุ่มละ 8 คน มีทั้งหมด 10 กลุ่ม ในกลุ่มก็จะมี 2 คนจากแต่ละสาขา

กลุ่มเรานี่ก็แปลกๆ ดี ตอนแรกๆ ไม่ค่อยจะคุยกัน หลังๆ ก็ไม่ค่อยจะคุยกัน มีคนเงียบๆ เยอะ คนที่คุยก็คุยกันเองซะส่วนใหญ่ ทำงานก็มั่วๆ กันไป แต่สุดท้าย... อ๊ะ อุ๊บไว้ก่อน ยังไม่บอกดีกว่า

งานหลักของค่ายนี้คือการทำเวิร์คชอปสร้างเว็บไซต์ภายใน 12 ชั่วโมง แต่ก่อนจะสร้างนั้นก็มีการอบรมทั้งแบบรวม และแยกตามสาขาอยู่ด้วยนิดหน่อย

วิทยากรก็เป็นกูรูในเน็ต และผู้ทรงคุณวุฒิทั้งหลาย มาบอกเล่าทั้งประสบการณ์ และสอนหลักการทำงาน อบรมแล้วก็ได้อะไรมาเยอะแยะทีเดียว

...ไว้โอกาสหน้าจะเอาความรู้ที่น่าสนใจสำหรับนักท่องเน็ตทั่วไปมาบอกต่อกันนะคะ ตอนนี้ขอละไว้ก่อน...

เท้าความมาซะยาว เข้าเรื่องทำเว็บดีกว่า

ตอนแรก เขาก็ให้ระดมความคิดกันก่อนว่า แต่ละคนในกลุ่มมีความชอบความสนใจเรื่องอะไร อยากทำเว็บเกี่ยวกับอะไร แล้วมีปัญหาอะไรที่อยากถามในเรื่องว่าที่ จากนั้นก็เลือกมาสักสามความคิด มารวมเข้ามาเป็นเรื่องเดียวกันสักเรื่องให้ได้ อาศัยหลักการแถเข้าไป แล้วก็เสนอไอเดียส่งให้กรรมการช่วยให้คำแนะนำ

ทำไปทำมา คอนเซปต์ที่ได้ก็คือ... เว็บ "ปลดทุกข์" (plodtuk.in.th) เป็นเว็บที่มีไว้สำหรับให้คนมาระบายความทุกข์ที่อัดอั้นอยู่ในใจ ไว้ช่วยระบายความเครียด แล้วก็มีคนมาโพสต์คอมเมนต์ให้กำลังใจได้ ทำนองนั้น

กรรมการบอกว่าคล้ายกับเว็บ fmylife (Fuck My Life) ของต่างประเทศ  ที่ให้คนมาบอกเล่าเรื่องซวยๆ ที่ตนเจอมา นอกจากดึงกลุ่มผู้ใช้ที่มาระบายแล้ว ยังดึงกลุ่มที่เห็นความทุกข์ของคนอื่นเป็นเรื่องตลกเข้ามาได้ด้วย (แนวๆ drama addict นั่นเอง) แต่เว็บเราจะออกแบบมาให้เบาลงหน่อย เป็นแนวสร้างสรรค์สังคม เพราะฝ่าย marketing คิดว่าจะเสนอขอทุนสนับสนุนจาก สสส

[ทำเว็บในค่ายนี้ต้องคิดเป็นเงินเป็นทองตลอด คิดวิธีหาเงินตั้งแต่ออกแบบเว็บ ดูว่าจะมีรายได้มาจากไหน สร้างรายได้อย่างยั่งยืน ฯลฯ]

แต่ตอนทำเว็บกันนี่เราค่อนข้างว่างงานมากเลย เพราะแนวคิดของเว็บนี้คือให้ผู้ใช้เข้ามาสร้างเนื้อหาเอง ฝ่าย content จึงมีหน้าที่แค่คอยควบคุมดูแลเนื้อหาให้อยู่ในกรอบเกณฑ์ ซึ่งถ้าทำใช้งานจริงแล้วคงเป็นงานหนัก แต่ว่าถ้าแค่พอนำเสนอก็แทบไม่ได้ทำอะไร นอกจากสร้างเรื่องขึ้นมาระบาย และก็คอมเมนต์ให้กำลังใจนิดหน่อยเท่านั้น  (เราแอบงีบหลักไปพัก ส่วน content อีกคนก็เล่น facebook - -")

งานหลักตกไปอยู่ที่ programming กับ design ซะมาก แต่ว่า... มันก็ยังมีปัญหาอยู่ดีล่ะ เพราะทุกคนคิดไปคนละทาง

designer ทั้งสองคนของกลุ่มเรานั้น อาร์ตมาก จัดองค์ประกอบรูปสวยๆ แก้ไขภาพ เลือกสี ออกแบบให้เหมาะสม ทำ photoshop flash illustrator อะไรก็เป็นหมด แต่ทำ css ไม่เป็น เลยไม่มีการวางเลย์เอาต์ให้เห็นภาพกันชัดๆ ไว้ก่อน สุดท้ายเว็บเกือบทั้งหมดก็กลายเป็นรูปภาพหมดเลย

ส่วน programmer ที่ความจริงต้องมีสองคน กลับทำเป็นอยู่คนเดียว เพราะอีกคนนั้น คัดเลือกมาจากสายต่างจังหวัด (ซึ่งไม่เข้มข้นเท่ากรุงเทพฯ) แล้วก็เพิ่งอยู่แค่ปีหนึ่ง ยังไม่ค่อยได้เรียนอะไร เลยส่วนได้แต่เทสบั๊ก อะไรพวกนั้น

แล้ว programmer ของเราก็คิดภาพไว้ว่า design คงทำมาให้เป็น css ด้วย เขาก็ทำในส่วนโพสต์คอมเมนต์ โพสต์เรื่องเขาไป

marketing ซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี้ ก็ทำเป็นซะทุกอย่าง ลงไปช่วน design ทำภาพ ช่วยอัพเว็บ และทำ ppt สำหรับนำเสนอไปพลางๆ โดยมี content ช่วยคิดคำที่เหมาะๆ ให้

สุดท้ายแล้ว พอเอามารวมร่างกัน โปรแกรมเมอร์ก็ต้องแก้หลายส่วน เว็บกลายเป็นเว็บแปะภาพโชว์เด่นซะงั้น ส่วนหน้าโปรแกรมจริงๆ เราส่วนทำ css ตกแต่งให้นิดหน่อย (เพิ่งจะมาทำตัวมีประโยชน์อีกทีก็ตอนเวลาใกล้หมดนี่แหละ)

สุดท้ายแล้วเว็บก็ออกมาสวยแปลกตากว่าที่กลุ่มอื่นๆ (เน้นดีไซน์กันจริงๆ) แต่ถ้าคิดถึงการใช้งานในระยะยาวแล้วคงเป็นไปไม่ได้ เพราะไม่ dynamic มากๆ

จบตอนที่ 1 ไว้เท่านี้ก่อนล่ะกัน รู้สึกว่าทิ้งไว้ยาวแล้วเพิ่งมาอัพเล่าย้อนนี่เล่าได้ไม่สนุกเท่าไหร่เลยแฮะ ไม่สมกับเป็นเว็บ content เอาเสียเลย

ไว้คราวหน้าจะมาต่อ ตอนที่ 2 แล้วลงรายละเอียดเว็บที่กลุ่มอื่นๆ ทำบ้างนะ

>> ตอนที่ 2 <<